خواب بهتر، عملکرد بهتر: مطالعه جدید کیفیت خواب را با نتایج بالینی در بیماری هانتینگتون مرتبط می‌کند

مشکلات خواب تقریباً در بیماری هانتینگتون (HD) همه‌گیر است و تا 90٪ از افراد مبتلا به HD مشکلات مربوط به خواب را گزارش می‌کنند. اما تحقیقات جدید از یک تیم اسپانیایی نشان می‌دهد که این مشکلات شبانه ممکن است چیزی فراتر از یک ناراحتی ساده باشند. یک مطالعه یک ساله که افراد مبتلا به HD را با استفاده از دستگاه‌های پوشیدنی ردیابی می‌کند، ارتباطات شگفت‌انگیزی بین کیفیت خواب و جنبه‌های زندگی با HD کشف کرده است که از عملکرد روزانه تا سلامت عضلات را شامل می‌شود. این یافته‌ها به مداخلات عملی اشاره دارند که ممکن است به بهبود کیفیت زندگی برای افراد مبتلا به HD کمک کند.

گرفتن چرت زدن بسیار مهم است

سال‌هاست می‌دانیم که مشکلات مربوط به خواب در افراد مبتلا به HD بسیار شایع است. اما یک مطالعه جدید از محققان در اسپانیا نشان می‌دهد که کیفیت خواب فقط مربوط به احساس خستگی نیست. ممکن است مستقیماً با میزان عملکرد افراد در طول روز، شدت علائم و کیفیت کلی زندگی آنها مرتبط باشد.

این مطالعه که در مجله پزشکی خواب منتشر شده است، 28 فرد مبتلا به HD را به مدت یک سال با استفاده از دستگاه‌های پوشیدنی Fitbit برای اندازه‌گیری عینی الگوهای خواب آنها دنبال کرد. برخلاف پرسشنامه‌هایی که به یادآوری افراد از نحوه خوابیدنشان متکی هستند، این دستگاه‌ها خواب را به طور مداوم ردیابی می‌کردند و تصویر واضح‌تری از آنچه واقعاً شب به شب اتفاق می‌افتد ارائه می‌دادند.

ارتباط HD و خواب

شاید برای هر کسی که یک شب خواب بدی را تجربه کرده است، تعجب‌آور نباشد که بین خواب بهتر و افزایش توانایی عملکرد ارتباطی وجود داشت. محققان دریافتند افرادی که در پیگیری یک ساله بهتر می‌خوابیدند، ظرفیت عملکردی بهتری (که توسط مقیاس ظرفیت عملکردی کل اندازه‌گیری می‌شود)، مشکلات رفتاری کمتر، کیفیت زندگی ذهنی و جسمی بهتر و خستگی ذهنی کمتری داشتند.

یکی از یافته‌های شگفت‌انگیز این بود که در شروع مطالعه، افراد جوان‌تر و کسانی که تکرارهای CAG بیشتری داشتند، تمایل به خواب بهتری داشتند. در ابتدا، این ممکن است خلاف شهود به نظر برسد. آیا تکرارهای CAG بیشتر به معنای بیماری شدیدتر و خواب بدتر نیست؟ محققان می‌گویند، لزوماً نه. هر فرد مبتلا به HD یک سفر منحصربه‌فرد دارد و افراد می‌توانند در مراحل مختلف بیماری وارد مطالعه شوند. اساساً، این تحقیق نشان می‌دهد که خواب بیشتر با وضعیت بالینی همسو است تا طول تکرار CAG فرد.

قدرت عضلانی و خواب: یک خیابان دو طرفه؟

یکی از جالب‌ترین یافته‌ها ارتباط بین قدرت عضلانی و خواب بود. افرادی که قدرت گرفتن دست کمتری داشتند، که یک معیار کلیدی برای سارکوپنی (از دست دادن عضلات) است، کیفیت خواب به طور قابل توجهی بدتری داشتند. محققان توده و قدرت عضلانی را اندازه‌گیری کردند و الگو واضح بود: عضلات ضعیف‌تر = خواب بدتر.

چرا اینطور است؟ اختلالات خواب می‌تواند هورمون‌هایی را که برای سلامت عضلات حیاتی هستند، مانند هورمون رشد، کورتیزول و فاکتور رشد شبه انسولین، مختل کند. هنگامی که خواب مختل می‌شود، این هورمون‌ها از تعادل خارج می‌شوند و به طور بالقوه از دست دادن عضلات را تسریع می‌کنند. اما ممکن است به روش دیگری نیز عمل کند، زیرا از دست دادن قدرت عضلانی ممکن است به نوعی کیفیت خواب را بدتر کند و یک چرخه معیوب ایجاد کند. با این حال، خواب تحت تأثیر عوامل متعددی قرار می‌گیرد، بنابراین تعامل بین قدرت و خواب ممکن است پیچیده‌تر باشد و این علائم با هم ظاهر شوند، اما نه در یک نقش علّی مستقیم.

آیا پیاده‌روی بیشتر به معنای خواب بهتر است؟

در این مطالعه 1 ساله با گروه کوچکی از افراد، محققان همچنین دریافتند که افرادی که خواب بدتری دارند به طور متوسط حدود 600 قدم در روز کمتر راه می‌روند. اما شگفت‌آور اینجاست که فقط پیاده‌روی بیشتر به نظر نمی‌رسید کیفیت خواب را برای این افراد بهبود بخشد. این به نظر می‌رسد با آنچه ما از جمعیت عمومی می‌دانیم مغایرت دارد، جایی که ورزش هوازی معمولاً خواب را بهبود می‌بخشد.

چرا HD ممکن است متفاوت باشد؟ محققان پیشنهاد می‌کنند که HD به مناطقی از مغز که خواب و ریتم‌های شبانه‌روزی را کنترل می‌کنند، به ویژه هیپوتالاموس و هسته سوپراکیاسماتیک، آسیب می‌رساند. این آسیب ممکن است میزان کمک ورزش به خواب را محدود کند، حداقل زمانی که صحبت از فقط برداشتن گام‌های بیشتر باشد.

با این حال، این مطالعه نشان داد که تمرینات قدرتی، نه فقط پیاده‌روی، ممکن است کلیدی باشد. از آنجایی که افرادی که قدرت عضلانی بهتری داشتند بهتر می‌خوابیدند، تمرینات مقاومتی که قدرت را ایجاد می‌کنند، به طور بالقوه می‌توانند بیشتر از فقط افزایش تعداد قدم‌ها کمک کنند.

دستگاه‌های پوشیدنی در مقابل پرسشنامه‌ها

وقتی صحبت از ردیابی خواب به میان می‌آید، به نظر می‌رسد دستگاه‌های پوشیدنی داده‌های دقیق‌تری نسبت به پرسشنامه‌های خود گزارش‌شده ارائه می‌دهند. داده‌های Fitbit به خوبی با پرسشنامه‌های سنتی خواب مطابقت نداشت، به خصوص در اوایل مطالعه (اگرچه توافق تا یک سال بهبود یافت). این نشان می‌دهد که دستگاه‌های پوشیدنی ممکن است مشکلات خوابی را که افراد متوجه نمی‌شوند یا به خاطر نمی‌آورند، تشخیص دهند و آنها را به ابزارهای غربالگری بالقوه ارزشمندی تبدیل کند.

این دستگاه‌ها 67٪ حساسیت و 80٪ ویژگی نشان دادند، که به این معنی است که آنها در شناسایی زمانی که فردی مشکل خواب دارد بسیار خوب هستند. اگر Fitbit مشکلی را نشان دهد، ممکن است ارزش داشته باشد که در مورد مداخلات خواب یا در صورت نیاز، آزمایش خواب دقیق‌تر بحث شود.

این برای خانواده‌های HD چه معنایی دارد

این مطالعه کوچک به شواهد رو به رشدی اضافه می‌کند که سلامت خواب در HD فوق‌العاده مهم است، احتمالاً حتی بیشتر از جمعیت عمومی. به نظر می‌رسد خواب خوب با حفظ استقلال، مدیریت علائم روانپزشکی و حفظ کیفیت زندگی مرتبط است.

این یافته‌ها همچنین به استراتژی‌های عملی اشاره دارند، مانند تمرینات قدرتی که ممکن است به کیفیت خواب کمک کند (و مزایای بسیاری دیگری نیز دارد). علاوه بر این، دستگاه‌های پوشیدنی، مانند Fitbit، می‌توانند به شناسایی مشکلات خواب قبل از شدید شدن آنها کمک کنند.

تصویر بزرگتر

توجه به این نکته مهم است که این یک مطالعه نسبتاً کوچک (28 شرکت‌کننده) بود که در طول یک سال انجام شد. محققان نتوانستند علت و معلول را تعیین کنند: آیا خواب ضعیف باعث عملکرد بدتر می‌شود، یا عملکرد بدتر منجر به خواب ضعیف می‌شود؟ صادقانه بگویم، احتمالاً هر دو در یک چرخه پیچیده هستند.

این مطالعه همچنین نتوانست تمام عواملی را که بر خواب تأثیر می‌گذارند، مانند داروها، استرس یا سایر شرایط سلامتی، در نظر بگیرد. و ما هنوز نمی‌دانیم که آیا مداخلاتی که خواب را بهبود می‌بخشند، مانند تمرینات قدرتی، بهداشت خواب یا داروها، واقعاً نتایج بالینی را که محققان اندازه‌گیری کرده‌اند بهبود می‌بخشند یا خیر.

اما این پیام واضح است که خواب فقط مربوط به احساس استراحت نیست. در HD، به نظر می‌رسد که ارتباط نزدیکی با سلامت عضلات، عملکرد روزانه، خلق و خو و کیفیت زندگی دارد. جدی گرفتن خواب و همکاری با ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی برای رفع مشکلات خواب، ممکن است یک گام مهم باشد که افراد مبتلا به HD می‌توانند برای سلامت کلی خود بردارند.

خلاصه

• محققان اسپانیایی 28 فرد مبتلا به HD را به مدت یک سال با استفاده از دستگاه‌های پوشیدنی Fitbit برای اندازه‌گیری عینی خواب ردیابی کردند
• افرادی که خواب بهتری داشتند، ظرفیت عملکردی بهتری، مشکلات رفتاری کمتر، خستگی کمتر و کیفیت زندگی بهتری داشتند
• قدرت عضلانی کمتر با کیفیت خواب بدتر مرتبط بود
• افرادی که خواب ضعیفی داشتند به طور متوسط حدود 600 قدم در روز کمتر راه می‌رفتند
• دستگاه‌های پوشیدنی ممکن است ابزارهای غربالگری مفیدی برای مشکلات خواب در HD باشند
• یافته‌ها نشان می‌دهد که تمرینات قدرتی، نه فقط افزایش تعداد قدم‌ها، ممکن است به بهبود خواب در HD کمک کند